ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Στην Ελλάδα η συνεκπαίδευση, όπως αυτή παρουσιάζεται και προτείνεται σε όλα τα προηγμένα εκπαιδευτικά συστήματα,  των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν έχει προχωρήσει αρκετά. Οι εκπαιδευτικοί αποδέχονται την ιδέα της συνεκπαίδευσης  αλλά με υποστήριξη και άλλων υπηρεσιών προτάσσοντας φόβους που αφορούν στις ελλείψεις που υπάρχουν στην υποδομή, στο κλειστό αναλυτικό πρόγραμμα, στην ελλιπή κατάρτιση των ίδιων . Για να γίνει, όμως, μια εγκάρσια και ουσιαστική  αλλαγή στο χώρο της παιδείας θα περάσει ακόμα πολύς καιρός, γι’αυτό  και όπως γίνεται πάντα στα ελληνικά πράγματα ,την διαφορά μπορούν να την κάνουν οι ίδιοι εκπαιδευτικοί αναζητώντας  τρόπους επιμόρφωσης με στόχο να εκσυγχρονίσουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την κατανόηση τους ως προς τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και ίσως σύντομα φτάσουμε να αλλάξουν τόσο οι πολιτικές όσο και οι διαδικασίες που αφορούν και προάγουν μια επιτυχημένη συνεκπαίδευση που δικαίωμα συμμετοχής θα έχουν όλοι οι μαθητές συμπεριλαμβανομένων και αυτών που είναι περισσότερο ευάλωτοι στον αποκλεισμό.

                                                                  

ΚΑΠΕΡΩΝΗ ΜΑΡΙΑ

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΠΕ ΣΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Είναι, σήμερα αποδεδειγμένο, πως οι ΤΠΕ αποτελούν ένα επιπλέον εργαλείο που στηρίζει και ανοίγει νέα «παράθυρα» στις διδακτικές μεθόδους και στη διδασκαλία. Υπάρχουν, βέβαια, γνωστικά αντικείμενα που η αμεσότητα και η δημιουργικότητα του δασκάλου είναι αναντικατάστατη.

Γενικότερα , η διδακτική πράξη είναι μια ζωντανή διαδικασία, η οποία επιβάλλει, κυρίως στις μέρες μας, τη χρήση ποικίλων εποπτικών μέσων αλλά και βιωματικών τρόπων ώστε να επιτευχθεί ο στόχος που είναι η πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του μαθητή αλλά και η εξοικείωση του με όλα τα σύγχρονα μέσα που βοηθούν την άρτια ,στο μέλλον, κατάρτισή του Οι νέες τεχνολογίες αποτελούν ένα αποτελεσματικό μέσο σ’αυτή την κατεύθυνση αλλά υπάρχουν και κάποιοι παράμετροι που όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να έχουν υπ’όψη τους όταν τις χρησιμοποιούν.

Έρευνες έχουν αποδείξει πως η εμπέδωση της διδακτέας ύλης επιτυγχάνεται πιο αποτελεσματικά μέσα από το έντυπο βιβλίο παρά από το ηλεκτρονικό. Η γραπτή επίσης, άσκηση είναι καλύτερα να γίνει στο τετράδιο παρά στον Η/Υ. Από την άλλη υπάρχουν και αρκετές αντικειμενικές δυσκολίες , όπως η έλλειψη χρόνου εξαιτίας της δομής του αναλυτικού προγράμματος, η ελλιπής εκπαίδευση των εκπαιδευτικών πάνω στην χρήση των εκπαιδευτικών λογισμικών, των διαδραστικών  πινάκων κτλ καθώς και ο ανεπαρκής εξοπλισμός με ηλεκτρονικά μέσα και υλικά των σχολείων που πολλές φορές δεν επιτρέπουν την ενασχόληση μ’αυτά στην καθημερινή σχολική πρακτική.

Κατανοούμε , λοιπόν από τα παραπάνω πως η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών σε μια πιο μόνιμη βάση π.χ στο πανεπιστήμιο, ο επαναπροσδιορισμός των στόχων και των μεθόδων του αναλυτικού προγράμματος, ο κατάλληλος εξοπλισμός και η τεχνική του υποστήριξη, αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για μια πιο ουσιαστική και αποδοτική χρήση των νέων τεχνολογιών μέσα στην σχολική πράξη.

                                            

                                           Η Δ/ΝΤΡΙΑ

                                            ΚΑΠΕΡΩΝΗ ΜΑΡΙΑ